نفیسرُز برترین فروشگاه عرضه کننده شال و روسری

____________پیشنهادهای ویژه ____________

نماز شام غریبان چو گریه آغازم
به مویه‌های غریبانه قصه پردازم

به یاد یار و دیار آن چنان بگریم زار
که از جهان ره و رسم سفر براندازم

من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب
مهیمنا به رفیقان خود رسان بازم

خدای را مددی ای رفیق ره تا من
به کوی میکده دیگر علم برافرازم

خرد ز پیری من کی حساب برگیرد
که باز با صنمی طفل عشق می‌بازم

بجز صبا و شمالم نمی‌شناسد کس
عزیز من که به جز باد نیست دمسازم

هوای منزل یار آب زندگانی ماست
صبا بیار نسیمی ز خاک شیرازم

سرشکم آمد و عیبم بگفت روی به روی
شکایت از که کنم خانگیست غمازم

ز چنگ زهره شنیدم که صبحدم می‌گفت
غلام حافظ خوش لهجه خوش آوازم

………………………… نفیس رُز ………………………

تعبیر نفیسرُز فال حافظ شما:

در این شهر و میان مردم، احساس شدید غربت و دلتنگی داری و بی‌تاب و بی‌قرار هستی، و برای رسیدن به همدمی که حرف دل تو را بفهمد لحظه‌شماری می‌کنی. اکنون که قصد بازگشت داری، از خدا بخواه تا با مدد او وسایل بازگشت فراهم شود و به آرزوی خود دست یابی.

نتیجه تفال به دیوان حافظ:

۱) حضرت حافظ در ابیات سوم، چهارم، هفتم، هشتم و آخر می‌فرماید:
من متعلق به سرزمین دوستی‌ها هستم، نه مملکت غربت؛ پس مرا به رفقای خود برسانید تا در این دیار غریب تنها نباشم.
برای خاطر خدا کمک کنید تا بار دیگر در سرزمین میخانه، عشرت و زندگی کنم.
عشق به جانان، آب زندگی من است؛ پس ای باد صبا، از خاک شیراز برایم بوی خوش بیاور.
اشک چشم جاری شد و عیبم را عیان کرد؛ پس از چه کسی شکایت کنم، که سخن‌چین من بیگانه نیست و خودمانی است.
هنگام صبح، از چنگ ناهید صدایی برمی‌خاست که می‌گفت: من مرید حافظ خوش‌لهجه و خوش‌آواز هستم.

حال خود باید نیت خود را از این ابیات تفسیر کنید.

۲) شما اسیر غربت هستید و دل‌تنگ دیار و وطن خودید. در انتظار دیدار یاران و عزیزان لحظه‌شماری می‌کنید. از خداوند بخواهید که وسایل بازگشتتان را فراهم سازد. مطمئن باشید اوضاع پایدار نخواهد ماند و به‌زودی به مقصودتان می‌رسید و همه دوباره در کنار هم جمع می‌شوید. نگران نباشید.

۳) خود را نبازید و به حرف دیگران توجه نکنید؛ زیرا اوضاع به زودی بر وفق مرادتان خواهد شد و به دیدار دوستان و عزیزان خواهید رسید. مسافرتی در پیش دارید و خبر خوشی دریافت خواهید کرد.

۴) اگر بصیرت عرفانی پیدا کنید:

• سر گلدسته سرو، باد اذان می‌گوید.
• کنار شب‌بو و پای کاج بلند، صدای تکبیر شنیده می‌شود.
• گل سرخ فریاد عشق سر می‌دهد.

همه به هم می‌رسند و دیده‌ها عرفانی می‌شود و جهان به گلستانی زیبا بدل می‌گردد.